خان . وى بنابر آنچه كه در مجلد دوّم صفحهء 101 همين كتاب نوشته است ، در پيچىئيل سنهء 1277 ه . ق . پنجاه و پنج ساله بوده كه با اين احتساب ، تاريخ تولّدش 1222 ه . ق . است . محمد على خان در سال 1243 ه . ق . با لقب خانى به منصب سركردگى ايل رشوند رودبار مفتخر شده است ( مجمل ، ج 1 ، ص 26 ) . وى در آغاز مجلّد نخست كتاب مجمل به احوال خودش اشاره دارد ، كه در اين‌جا آن را - به اختصار - از نظر خوانندهء گرامى مىگذراند : « حقير فقير محمّد على ابن مرحمت پناه محمّد زمان خان ، سركردهء رشوند . . . همهء قبيله‌ام از صاحبان شمشيرند * مرا معلّم عشق تو شاعرى آموخت . « * » كسب و شعار من اسب و شكار است . . . گزارش احوال على الاجمال ، بعد از ايّام صبى ، كه چون ضبى ره‌نورد باديهء جهالت بودم ، كه باديهء شير را از باديهء شتر فرق نكرده ، مثنوى : كان يكى شيرى است آدم مىخورد * و آن دگر شيرى كه آدم مىخورد چندى در دبستان شهرستان سفلى رودبار مشغول تعليم و تعلّم به علم صرف و نحو ، در خدمت جناب ملّا صادق معلّم ، عمرى صرف اوراق گلستان و بوستان را چون اوراق گلستان و بوستان نوسنان باغ و بوستان در زمستان و تابستان برهم زده ، در مشق سياق به هر سياق نسخ غبار از دل شكسته نموده به رقاع رقعه‌ها پرداخته و به ريحان

--> ( * ) . يادآور اين بيت سعدى است : همه قبيلهء من عالمان دين بودند * مرا معلّم عشق تو شاعرى آموخت